one of them days...

di ko feel makipag-socialize sa sangkatauhan ngayon. bakit? wala lang. tinotopak lang ako. basta, di ko lang feel. waz ko feel makipag-beso-beso, chika-chika at makipag-plastikan sa mundo.


harsh ba? wala lang. feel ko lang magtaray sa mga pipol around me. Yung para bang may SARS ang mga kasama ko na kailangan iwasan. hahaha! di ko pa type ma-dedoks noh! pero wag naman sana mangyari yun noh! Wish I was somewhere else. Somewhere na SARS -free ang paligid (meron pa ba nun?) speaking of SARS, naku! nasa Pilipinas na ang deadly disease na kinakatakutan ng buong mundo. Imagine, 100+ na ang reported deaths dahil sa sakit na ito. ayan, unti-unti nang bumababa ang world population ng mundo. lesser mouths fo feed and lesser people to control. nyahahahaha!! how harsh of me.... pero gosh ha.... nakakatakot siya ha. imagine, bigla ka na lang lalagnatin tpos in 7 days, chances are, tigok ka na. gosh! parang curse ng the ring diba? i find myself washing my hands more often na nga these days tpos may baon pa akong spritzer na puno ng alcohol para instant iwas-SARS. gosh! how paranoid! pero it's better to be safe than sorry noh! mahirap na....


hay naku! ang haba na ng litanya ko sa SARS ha. let's move to another topic. feel ko lang maging angsty ngayon. angsty sa lahat ng tao, angsty sa buong mundo! i just wanna shout on th top of my lungs hoping I can release all these pent-up emotions out. If only it works that way.... a lot of people would be more sunshiny and jolly to work with....and that would include me.


AAAARRRRGGGGHHHHH!!!!!!!